Słup Stalowy

Krok 1: Określenie założeń i wybór kształtownika

Na wstępie określ wysokość słupa oraz sposób jego podparcia na końcach, co pozwoli zdefiniować warunki brzegowe. Wybierz gatunek stali konstrukcyjnej (np. S235, S275, S355), z którym wiąże się granica plastyczności fy. Dobierz wstępny przekrój poprzeczny – w przypadku słupów najczęściej stosuje się szerokostopowe dwuteowniki (np. HEB, HEA), profile kwadratowe (np. RK) lub rury okrągłe (np. RO).

Krok 2: Klasyfikacja przekroju poprzecznego

Słupy są elementami silnie ściskanymi, dlatego klasyfikacja przekroju według Eurokodu 3 jest kluczowa. Sprawdź stosunek szerokości do grubości ścianek (środnika i pasów) poddanych czystemu ściskaniu lub ściskaniu ze zginaniem. Przypisz przekrój do klasy 1, 2, 3 lub 4. Jeśli przekrój kwalifikuje się do klasy 4 (przekrój smukły), musisz wyznaczyć jego właściwości efektywne (np. efektywne pole przekroju Aeff) z uwagi na ryzyko miejscowej utraty stateczności.

Krok 3: Analiza obciążeń i wyznaczenie sił wewnętrznych

Zbierz obciążenia stałe i zmienne działające na słup. Po przeprowadzeniu kombinatoryki dla Stanu Granicznego Nośności (SGN) wyznacz obliczeniową siłę osiową NEd. Jeśli słup jest obciążony niesymetrycznie lub działają na niego siły poziome (np. wiatr), wyznacz również obliczeniowe momenty zginające MEd względem odpowiednich osi przekroju.

Krok 4: Wyznaczenie długości krytycznej i smukłości

Słupy stalowe są niezwykle podatne na globalną utratę stateczności. Na podstawie schematu statycznego wyznacz długość wyboczeniową lcr (lub l0) osobno dla obu osi przekroju (y-y oraz z-z). Oblicz promienie bezwładności i, a następnie wyznacz smukłość elementu λ oraz smukłość względną λLT ze wzoru:

λLT = [ (A · fy) / Ncr ]0.5

Gdzie Ncr to siła krytyczna wyboczenia sprężystego (siła Eulera), a A to pole przekroju poprzecznego.

Krok 5: Dobór krzywej wyboczeniowej i współczynnika redukcyjnego

Na podstawie geometrii profilu oraz grubości ścianek dobierz odpowiednią krzywą wyboczeniową (a0, a, b, c lub d) wskazaną w Eurokodzie 3. Krzywa ta definiuje wielkość niezamierzonych imperfekcji geometrycznych. Korzystając z wybranej krzywej oraz obliczonej smukłości względnej, wyznacz współczynnik redukcyjny χ (osobno dla wyboczenia względem osi y oraz z).

Krok 6: Sprawdzenie nośności elementu na wyboczenie (SGN)

Dla słupów osiowo ściskanych (klasy 1, 2 lub 3) warunek nośności na wyboczenie przyjmuje postać:

NEd / Nb,Rd ≤ 1.0

Gdzie Nb,Rd = χ · A · fy / γM1 (bierzemy mniejszy współczynnik χ z obu osi).

W przypadku, gdy słup jest jednocześnie ściskany i zginany (MEd > 0), należy przeprowadzić pełną weryfikację interakcji ściskania ze zginaniem przy użyciu współczynników interakcji kyy, kyz, kzy, kzz zgodnie z załącznikami normy PN-EN 1993-1-1.